Wspólnota Buddyjska Triratna

Sanghaloka to ośrodek buddyjski tradycji Triratna (wcześniej zwanej Przyjaciele Zachodniej Wspólnoty Buddyjskiej) w Krakowie na Kazimierzu. Jest to pierwszy i w tej chwili jedyny nasz ośrodek w Polsce. (Od jesieni 2010 zaczniemy prowadzić kursy w Warszawie. Jeśli Cię to interesuje, skontaktuj się z nami.) Tutaj znajdziesz listę ośrodków w innych krajach.

Co znaczy Sanghaloka?

Sama nazwa ,,Sanghaloka” to połączenie dwóch słów ze staroindyjskiego języka sanskrytu. ,,Sangha” oznacza buddyjską wspólnotę duchową czyli wolne stowarzyszenie ludzi, którzy nie tracąc nic ze swej indywidualności, realizują wspólny cel rozwoju umysłu i ludzkiego potencjału; ludzi dla których ideałem jest Budda i oświecenie - wg buddystów najwyższy cel, do którego warto zmierzać w życiu.

,,Loka” to świat, miejsce albo dom (słowo spokrewnione np z polskim ,,lokal” albo ,,lokator”). Więc Sanghaloka to dom, przystań ludzi praktykujących buddyzm i starających się zmienić siebie i świat na lepsze (i wspierać w tym innych). Wierzymy, że nie trzeba wyjeżdzać do Indii albo mieszkać w klasztorze czy w pustelni, żeby się rozwijać duchowo. Staramy się więc stworzyć miejsce w mieście, w XXI wieku, gdzie można podjąć praktykę duchową wraz z autentyczną wspólnotą opartą na przyjaźni i pracować nad swoim umysłem i sercem.

Dla kogo jest Sanghaloka?

Sanghaloka to dom sanghi. Ale jest to też dom dla naszych przyjaciół, wszystkich tych, którzy lubią to miejsce i dobrze się w nim czują, mimo iż nie są czy nie chcą być buddystami lub jeszcze nie, bo na razie chcą się przyjrzeć. Staramy się stworzyć pozytywne miejsce gdzie można otwarcie porozmawiać, nauczyć medytacji, obejrzeć dobry film czasem przyjść na koncert. Jest dla nas jasne, że jeśli ktoś chce przychodzić tylko na medytacje albo na film i nie jest zainteresowany buddyzmem, to nie oczekujemy, że zostanie buddystą ani nie ma żadnego nacisku w tym kierunku. Natomiast ci, których buddyzm interesuje czy ci, którzy chcą się poświęcić praktyce całym sercem, wiedzą w które dni czy wieczory są spotkania i zajęcia przeznaczone na zgłębianie tej tradycji czy wspólną praktykę.

Do Sanghaloki przychodzą studenci i emeryci (czasem dzieci), ludzie pracujący w różnych zawodach i bezrobotni, posiadający rodziny i bezdzietni, Polacy i cudzoziemy mieszkający w Krakowie czy goszczący u nas, cykliści i zmotoryzowani - jednym słowem wszyscy.

Ludzie w Sanghaloce

Kto prowadzi zajęcia?

Nityabandhu, Sassirika i Santaka, buddyści ze Wspólnoty Triratna praktykujący od kilkunastu lat. W naszej tradycji wygląda to tak, że osoby zainspirowane buddyjską wizją życia i zaangażowane w praktykę mogą podjąć trwający zwykle kilka lat trening buddyjski i następnie wstąpić do Wspólnoty Triratna. Kiedy wstępują do Wspólnoty czyli w trakcie tzw ceremonii ordynacji dostają buddyjskie imię, stąd te niecodzienne imiona.

Nityabandhu (czyt. Nitjabandu - ,,wieczny przyjaciel”)

,,Urodziłem się w Radomiu w 1973 roku. Do Krakowa trafiłem po kilkunastu latach na obczyźnie, w Niemczech, Finlandii, Belgii i Anglii (studia i praca). Najfajniejszy z tych krajów wg mnie to Anglia, ale i tak najlepiej czuję się w gierkowskich blokach i w Beskidzie Niskim i Gorcach. Najlepsze, co wyniosłem z tych lat za granicą, to znajomość kilku języków, przyjaźnie ze wspaniałymi ludźmi oraz oczywiście Dharma czyli buddyzm. Zdecydowanie nie szukałem religii ani też niespecjalnie czegoś wschodniego; do buddyzmu przyciągnęło mnie poszukiwanie odpowiedzi na pytania dotyczące życia i śmierci oraz medytacja. One nadal są ważne, ale wierzę, że najważniejsza rzecz w życiu to przyjaźń i stawanie się coraz bardziej człowiekiem i tak też rozumiem buddyzm. W naszym ośrodku w Krakowie najbardziej mi się podoba, jak niesamowici ludzie przychodzą i jak bardzo praktyka dharmy zmienia ich na lepsze. Chciałbym mieć psa, ale nie mogę, więc poklepuję cudze, kiedy mi się uda.”

Sassirika (,,promieniująca pięknem płynącym z praktyki Dharmy/buddyzmu”)

Sassirika urodziła się w Anglii, gdzie jej rodzice trafili z Hong Kongu, mieszka w Krakowie od 1,5 roku. W Polsce podoba jej się lato, a nie podoba zima.

Wkrótce napisze więcej o sobie np o tym, że była tancerką.

Sassirika (,,promieniująca pięknem płynącym z praktyki Dharmy/buddyzmu”)

Sassirika urodziła się w Anglii, gdzie jej rodzice trafili w poszukiwaniu lepszego życia niż mieli w Hong Kongu. Wkrótce napisze więcej o sobie.j o sobie.

Santaka (czyt. Szantaka - ,,ten, który jest spokojny i daje spokój”)

Wkrótce Santaka dopisze coś o sobie, a ma o czym.

Santaka (czyt. Szantaka - ,,ten, który jest spokojny/ten, który daje spokój”)

Wkrótce Santaka dopisze coś o sobie.

Santaka (czyt. Szantaka - ,,ten, który jest spokojny/ten, który daje spokój”)

Wkrótce Santaka dopisze coś o sobie.

Kogo można często spotkać w Sanghaloce?

Wojtek Janowski

,,Mam 59 lat.Od kilkunastu lat,z różnym skutkiem, usiłowałem praktykować buddyzm. W roku 2007 spotkałem Nityabandhu,a później innych wspaniałych ludzi związanych z Przyjaciółmi Zachodniej Wspólnoty Buddyjskiej,czyli dzisiejszą Wspólnotą Buddyjską TRIRATNA.

Od roku 2009 jestem mitrą w tej tradycji. (co to znaczy,można przeczytać w innym miejscu) Wielkie wrażenie zrobiło na mnie spotkanie z naszym Nauczycielem Sangharakszitą,którego miałem zaszczyt poznać osobiście dwa lata temu. Dzisiaj wiem ,że SANGHALOKA to moje miejsce. Tu praktykuję i tutaj są moi Przyjaciele. Moi i mojej Rodziny.”

Historia powstania Sanghaloki

Pomysł, żeby otworzyć ośrodek Przyjaciół zachodniej wspólnoty buddyjskiej w Polsce, ginie w mrokach niepamięci, ale pojawił się chyba po raz pierwszy w 2000 roku w rozmowach kilku przyjaciół w pubie w Londynie. Kilka zdarzeń zaważyło na tym, że zdecydowaliśmy się prowadzić ośrodek w Krakowie, a nie w innym mieście. W 2001 roku krakowskie Wydawnictwo A zaprosiło Sangharakszitę (założyciela naszego ruchu) do Krakowa, żeby wygłosił kilka wykładów o buddyzmie, jednocześnie promując swoją książkę ,,Wprowadzenie do buddyzmu“, której wydanie po polsku miało nastąpić w maju 2001 roku. Tak też się stało i Sangharakszita wygłosił trzy wykłady w Krakowie (min. w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha i w galerii ,,Bunkier Sztuki” przy Plantach).

Z Sangharakszitą przyjechała wtedy grupka ludzi, Polaków i nie. Wśród nich był Amarasiddhi, Anglik polskiego pochodzenia, mówiący po polsku. Amarasiddhi zaczął przyjeżdzać z Anglii mniej więcej dwa razy do roku i z pomocą innych osób prowadził kursy medytacji i wykłady o buddyzmie na miejscu w Krakowie i weekendowe kursy za miastem (w buddyzmie takie wyjazdy służące intensywniejszej praktyce buddyzmu i medytacji zwane są retritami, z ang. retreat lub odosobnieniami). Mimo iż w Krakowie było już wtedy dobrych kilka grup buddyjskich, ludzie przychodzili na nasze spotkania i stwierdziliśmy, że istnieje zainteresowanie tym, co mamy do zaoferowania, nawiązaliśmy pierwsze kontakty i przyjaźnie.

We wrześniu 2004 założyliśmy fundację, której celem było wspieranie działalności naszego ruchu buddyjskiego w Polsce i zaczęliśmy się starać o sponsorów tego przedsięwzięcia. Mieliśmy dużo szczęścia, bo w 2005 fundacja dostała pieniądze na zakup lokalu do nauki medytacji. Pieniądze pochodziły od firmy Windhorse Trading z Cambridge w Anglii. Windhorse jest prowadzony przez buddystów i prowadzi hurtowy i detaliczny handel upominkami i różnymi ozdobnymi przedmiotami w Anglii i poza nią i przekazuje dużą część zarobionych pieniędzy na cele charytatywne w różnych krajach świata - często wspierając społeczności, z których pochodzą zakupione przez nich towary. Wspiera też inicjatywy buddyjskie, takie jak nasza. W 2006 roku kupiliśmy niewielki lokal sklepowy na Kazimierzu z myślą o założeniu tam ośrodka buddyjskiego. W 2008 od wiosny do jesieni wyremontowaliśmy ten lokal i przecięliśmy wstęgę 17 września 2008. Głównym ,,budowniczym” Sanghaloki był utalentowany i pracowity budowlaniec-złota rączka z Niemiec, a jednocześnie nasz przyjaciel, o imieniu Karunabandhu. Pomagało mu kilka innych osób. Tutaj są zdjęcia z remontu (kwiecień-wrzesień 2008) http://flickr.com/augustianska a  tu z otwarcia Sanghaloki (17 IX 2008) http://flickr.com/photos/sanghaloka\

Wpis na stronie z okazji pierwszej rocznicy otwarcia Sanghaloki w 2009 roku.

A reszta to już teraźniejszość, więc możesz czytać dalej na blogu i na stronie, a jak chcesz to współtworzyć przyszłość sanghi i Sanghaloki.